چوب خیزرانی که آه اسرای ایرانی را در آورد

باید به رهبرت اهانت کنی وگرنه رهایت نمی کنم. هرچه فشار آورد، ایشان مقاومت کرد. گفت:اگر از این بچه ها خجالت می کشی، من به رهبرت اهانت می کنم، تو فقط سرت را پایین بیاور!.

چوب خیزرانی که آه اسرای ایرانی را در آورد

به گزارش خبرنگاران، عبدالله ناطقی از اسرای ایرانی دوران جنگ تحملی در خاطره ای پیرامون عزاداری برای امام حسین در سال های اسارت می گوید: ایام محرم فرا می رسید و عاشقان سردار شهیدان، امام حسین (ع) جهت انجام مراسم عزاداری و نوحه خوانی مهیا می شدند. هر روز چند نگهبان از بین برادران انتخاب می کردیم تا مراقب رفت و آمد نظامیان عراقی باشند و سپس به صورت مخفیانه و آرام یکی از برادران نوحه می خواند و ما در غم مولایمان حسین (ع) دم می گرفتیم، بر سینه می زدیم و اشک می ریختیم.

زیارت عاشورا در تاریکی شب، اندوه دل هایمان را می زدود و نور امید بر وجودمان می تابانید. شبی از همین شب ها در حال عزاداری بودیم که ناگهان سرهنگ عراقی که رئیس محاکمات اردوگاه بود، وارد آسایشگاه شد. از دیدن ما در وضعیت سوگواری، قدری درهم رفت و گفت: ما شیعه های عراقی در این 20 سالی که حکومت صدام بر سر کار آمده، نتوانسته ایم عزاداری کنیم، آن وقت شما با چه جرأتی عزاداری می کنید؟

همچنین مرحوم علی اکبر ابوترابی فرد نیز در خاطره ای روایت می نماید: در اردوگاه دشمن، بعثی هایکی از برادران آزاده ما را زیر فشار قرار دادند که او به امام خمینی (ره) توهین کند. آن دشمن کینه توز می گفت:باید به رهبرت اهانت کنی وگرنه رهایت نمی کنم. هرچه فشار آورد، ایشان مقاومت کرد. گفت:اگر از این بچه ها خجالت می کشی، من به رهبرت اهانت می کنم، تو فقط سرت را پایین بیاور!.

هرچه آن شکنجه گر اهانت کرد، او سرش را بالا گرفت انتها، به خشم آمد و با کابل کشید تو صورت آن برادر. افسر بعثی، که خودش آمر و ناظر بود، دلش به رحم آمد و گفت:چشمت دارد درمی آید، سرت را بیاور پایین! آن آزاده جواب داد:من با خدای خود عهد بسته ام که تا آخرین قطره خون و آخرین لحظه حیات، وفاداری ام را حفظ کنم.

آن افسر بعثی این حالت را دید، تا اینکه روز عاشورا فرا رسید. ما روز عاشورا پابرهنه شده بودیم. آنها فهمیدند که این پابرهنگی به عنوان عزاداری برای آقا حسین بن علی (ع) است. ناگهان، با کابل و چوب ریختند داخل اردوگاه. همان افسر، یک خیزران دستش گرفته بود. ما تا آن روز چوب خیزران ندیده بودیم. افسر بعثی، خیزران را محکم کشید تو صورت همان برادری که آن روز، زیر کابل، آن استقامت را نشان داده بود.

ناله آن جوان بلند شد و صدایش تمام اردوگاه را در بر گرفت افسر بعثی یک مرتبه، متحیر ماند و گفت: تو همان کسی هستی که آن روز، زیر ضربه های کابل، صدایت درنیامد؟ او هم جواب داد : آخر، امروز با خیزران شما به یاد لحظه هایی افتادم که سر نازنین آقا حسین بن علی (ع)، میان تشت بود و یزید با خیزرانی که دردست داشت، به لب و دندان مبارکش می زد.

انتهیا پیغام

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "چوب خیزرانی که آه اسرای ایرانی را در آورد" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "چوب خیزرانی که آه اسرای ایرانی را در آورد"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید